Historiografia serbe (serbokroatisht: Српска историографија/Srpska istoriografija, serbisht: Српска историографија/Srpska istoriografija) i referohet historiografisë (metodologjisë së studimeve të historisë) të popullit serb që prej themelimit të shtetit serb. Zhvillimi mund të ndahet në katër faza kryesore: historiografia tradicionale, shkolla kritike e Ruvaracit, trashëgimia marksiste-komuniste dhe lëzja kombëtare serbe e ripërtërirë.[1]